Al langere tijd bestaan er culturele banden tussen de stad Kemerovo in Siberië en Nederland.
In 1926 kwam de Nederlandse architect Johannes van Loghem naar Kemerovo. Hij bouwde voor het internationale arbeiderslegioen honderden rijtjeshuizen en diverse gemeenschappelijk voorzieningen als een badhuis en een school.
Van Loghem, ontwerper van Tuinwijk Zuid in Haarlem en Betondorp in Amsterdam, was een vernieuwer op het gebied van architectuur, zowel in Nederland als in Siberië. Bouwen moest volgens hem in dienst staan van de mensheid.

De Nederlandse architect Peter v.d. Toorn-Vrijthoff van de Stichting Analyse Gebouwen (STAG) wilde de culturele banden tussen Nederland en Kemerovo versterken. Daartoe stelde hij de tentoonstelling “Dutch Landscapes” samen in het Oblast Art Museum in Kemerovo waar 14 Nederlandse landschapsschilders van 22 mei t/m 22 augustus 2008 hun werk tentoonstellen. 5 van deze kunstenaars (Frans van Veen, Geke Hoogstins, Dick Carlier, Ronald Huynen en Margot Maaskant) reisden van 16 t/m 25 mei 2008 af naar Kemerovo om de opening van de tentoonstelling bij te wonen. Er was voor ons een vol programma samengesteld van ontmoetingen met plaatselijke kunstenaars, atelierbezoeken, openingen van tentoonstellingen van Russische kunstenaars, bezoeken aan kunstopleidingen en hun studenten en theatervoorstellingen.

Hieronder een verslag van deze enerverende en onvergetelijke reis:

De eerste helft van ons bezoek stond voornamelijk in het teken van het bezoeken van theatervoorstellingen, het museum Krassnaya Gorka en ontmoetingen met studenten en docenten van de kunstopleidingen in Kemerovo. De theatervoorstellingen hebben ons kennis laten maken met de rijke folklore van Rusland en Kemerovo. Vooral de musical over de oorlog tussen Rusland en Afganistan heeft een onuitwisbare indruk bij ons achtergelaten. In dit geval was het niet erg dat wij geen Russisch spreken en/of verstaan, puur door de overgebrachte emotie, de muziek en het spel begrepen wij het verhaal.
Al snel bleek dat Kemerovo meer te bieden heeft dan taiga, beren en veel sneeuw. De mensen die wij ontmoetten waren hartelijk en warm. Overal werden wij met open armen ontvangen en werden we meegenomen om te proeven van de vele Russische tradities, ook op culinair gebied. Deze ontmoetingen hebben grote indruk bij ons achtergelaten.

Op de verschillende kunstopleidingen was het niet anders. We zijn overal rondgeleid, hebben contact gelegd met studenten en gesproken over de verschillen en overeenkomsten in cultuur en opleiding. We zijn echt met elkaar in contact gekomen voornamelijk tijdens workshops met de studenten in Open Air Museum Tomskaya Pisanitsa en de open kolenmijn Chernigovkij, die een onuitwisbare indruk achterliet; en-plein-air schilderen aan de rand van een groot zwart gat van 1km doorsnee en ruim 250 meter diep doe je niet iedere dag…
Wij merkten dat de Russische kunst voor onze begrippen nog erg traditioneel is. Zowel de studenten als de docenten zijn erg nieuwsgierig naar onze opvattingen over hun kunst en de opleidingen. Ook met de plaatselijke kunstenaars hebben we goede contacten gelegd. Een atelierbezoek is bij uitstek een gelegenheid om op een ontspannen manier ervaringen en meningen te delen en uit te wisselen. We kregen veel uitleg bij hun werk en over hun opvattingen, niet alleen kunstgerelateerd maar ook over de cultuur in het algemeen. Van de andere kant waren zij ook erg nieuwsgierig naar onze positie als kunstenaars in het Westen.

De opening van onze eigen tentoonstelling, waar het eigenlijk allemaal om begonnen is, was ook een hele ervaring. Vele genodigden hebben gesproken over de culturele verschillen en overeenkomsten, over de positieve invloed van ons bezoek op iedereen met wie wij hebben kennisgemaakt. Grote bossen bloemen, een dankbetuiging en een medaille zijn ons geschonken. Met de medaille zijn wij onderscheiden als ereburger van Kemerovo en Kuzbas voor onze geleverde bijdrage aan de culturele samenwerking en begripsvorming op dit vlak. Al onze nieuwe vrienden en kennissen en vele andere geïnteresseerden, waren aanwezig op de opening. De cultureel attaché van de Nederlandse Ambassade in Moskou, Thymen Kouwenaar was zelfs speciaal overgevlogen uit Moskou om de opening bij te wonen. Wij zijn hier in onze ogen als sterren benaderd, iedereen wilde graag onze handtekening in de tentoonstellingscatalogus. In Nederland hebben wij dit nog nooit zo meegemaakt.